Ankor What??!?

Gelukkig Chinees Nieuwjaar allemaal!!

Jammer genoeg waren hier geen enorme feesten met Chinees Nieuwjaar maar we hebben wel vuurwerk gezien en een zo'n draakje!

We zijn nu dus ineens weer in een heel ander land! De vluchten hier naartoe gingen prima en tussendoor hebben we (weer) heel Bangkok airport van voor naar achteren gezien! Toen we 's avonds aankwamen in Phnom Penh was het guesthouse dat we op het oog hadden helemaal vol! Maar het lieve vrouwtje dat daar werkt had nog wel een kamer in een huis waar haar zoon had gewoond... Komen we daar aan in een enorm huis, heel luxe (maar kitsch..!) ingericht en helemaal voor ons alleen! De dag erna zijn we maar wel naar het guesthouse verhuisd want het huis was een stuk duurder. Bij het guesthouse komen was nog een hele toer! De vrouw had het een beetje vaag uitgelegd maar aangezien het echt 2 minuutjes verderop was zijn we gewoon een beetje op de gok gaan lopen. Drie kwartier later liepen we nog steeds in de brandende hitte rondjes door Phnom Penh! We hadden nog geen ontbijt en amper water mee dus we gingen bijna van ons stokkie! Niemand wist ook waar het zat maar gelukkig konden twee toeristen ons helpen en kwamen we toch nog op de goede plek terecht.

De rest van de dag waren we helemaal geradbraakt dus hebben we bij een restaurantje aan de rivier lekker gelezen. De dag erna hadden we een druk programma! We gingen eens bekijken wat de 'Khmer Rouge' in Cambodja heeft aangericht. We hadden ons van te voren al goed ingelezen over deze gruwelijke geschiedenis. Met een tuk-tuk chauffeur zijn we naar het Genocide Museum en de Killing Fields geweest. Het museum was ontzettend indrukwekkend. Het was een voormalige gevangenis waar mannen, vrouwen en kinderen opgesloten zaten en gemarteld werden tot ze (verzonnen) bekentenissen gaven. De martelwerktuigen, de cellen en de sfeer zijn nog precies zoals toen gebleven. We hebben vooral veel foto's gezien van de mensen die er hebben gezeten. Erg veel foto's van kinderen en zelfs baby's!

Iedereen die in die gevangenis heeft gezeten is daarna geexecuteerd op de beruchte Killing Fields, iets buiten de stad. Hier hebben we een tempel met ontzettend veel schedels gezien en vooral veel kuilen waarvan het doel duidelijk mag zijn. Een indrukwekkende dag dus maar we zijn erg blij dat we het hebben gezien.

Verder is er in Phnom Penh niet zoveel te zien dus de dag erna zaten we alweer in de bus op weg naar Siem Reap. In Siem Reap zelf is ook niet zoveel te doen maar we komen er uiteraard naar toe voor de tempels van Angkor die vlakbij Siem Reap liggen! Na de busreis zitten we lekker aan de lunch als we de 4 Frans-Canadezen tegenkomen die we al eerder in Phnom Penh even hebben gesproken. Ze komen bij ons zitten en sleuren ons mee in hun enthousiasme om die middag al naar Angkor te gaan voor de zonsondergang. Het plan wordt nog enthousiaster als ze vertellen dat ze op de fiets gaan! En even later zitten we dus op veel te kleine gehuurde fietsjes op de weg naar Angkor Wat. Het is een rit van een halfuur en het oversteken op de fiets blijkt ook weer een heel avontuur! Eenmaal aangekomen is de zonsondergang al een beetje begonnen en moeten we de heuvel naar een van de tempels toe opsprinten! Helemaal bezweet aangekomen moeten we ook nog eens naar boven klimmen de tempel op! Omdat het zo'n spontaan plan was waren we allebei op slippers en Don zelfs in een rok. Helemaal niet praktisch want de treedjes van de tempels zijn heel smal en hoog. De trap gaat bijna verticaal omhoog als een soort klimwand! Een beetje (boel) eng dus en heel vermoeiend! Maar het uitzicht en de zonsondergang zijn erg mooi. Dan gaan we de tempel weer af (naar beneden blijkt nog spannender!) en fietsen we weer terug naar Siem Reap. Eenmaal in ons guesthouse douchen we al het stof van ons af en 's avonds ontmoeten we de Canadezen voor het avondeten!

Don zit de hele dag (en avond..!) met dr zonnebril op want die werd die ochtend wakker met een enorm dik oog!! Echt sprekend Quasimodo! Het is geen muggenbult dus we vragen ons ernstig af wat het is! Als we het bij de apotheker vragen wat hij denkt dat het is vraagt ie of Don dr oog heeft gestoten...daar komen we dus ook niet erg ver mee! Maar gelukkig heeft een van de Canadezen precies hetzelfde gehad en hij legt uit dat door het stof de buisjes in het ooglid verstopt kunnen raken. Een erg geruststellende verklaring en jahoor...de dag erna wordt Don wakker met een oog dat niks meer lijkt op dat van de 'Hunchback of the Notre Dame'!

De volgende dag zoeken we na een ontbijtje een goede tuk-tuk chauffeur die ons de hele dag Angkor wil rondrijden. Het fietsen was namelijk enig maar niet voor de hele dag haha! Na een halfuur afdingen komen we een prijs overeen en zitten we als prinsesjes met onze haren in de wind in de tuk-tuk (zijn echt een soort koetsjes hier!) We rijden de kleine route waar de bekendste tempels staan. Dat wil dus zeggen dat je daar tussen enorm veel Japanners met enorm veel statieven en camera's staat! Bij elke tempel stappen we uit en klimmen we er als aapjes op en lopen we eromheen. De tempels zijn stuk voor stuk schitterend! Na een stuk of wat zijn we wel een beetje moe ervan en nestelen we ons met een stoeltje bij Angkor Wat (de bekendste tempel) om deze bij zonsondergang te zien. Helaas gaat de zon niet achter de tempel onder maar de belichting op de tempel is heel mooi! Ook die avond hebben we weer afgesproken met de Canadezen, erg gezellig!

De volgende dag gaan we met dezelfde chauffeur naar een verre tempel. Een uur lang rijden we over hobbelige wegen langs allemaal dorpjes waar kinderen enthousiast naar ons zwaaien! Over kinderen gesproken, onze harten breken hier! Bij de tempels lopen ontzettend veel kinderen rond die kaarten verkopen en boeken. Ze zijn heel sneu en geslepen tegelijkertijd. Ze vragen meteen waar je vandaan komt en noemen dan de hoofdstad, het aantal inwoners en ze tellen tot 10 in het Nederlands! Met onze liefste glimlach blijven we 'No Thank You' zeggen maar ze zijn ontzettend volhardend. De meeste kinderen zien er slecht verzorgd uit en hebben van die zielige smoeltjes...! Hier in het stadje zelf lopen veel kinderen op blote voeten rond die in vuilniszakken blikjes zoeken om wat geld mee te sprokkelen. Naast alle zielige kindjes heb je ook nog ontzettend veel landmijnslachtoffers die op speciale karretjes boeken verkopen. Op de karretjes staan hartverscheurende verhalen over dat ze geen geld hebben om de school voor hun kinderen te betalen en dat ze geen ander werk kunnen vinden.

Die dag zien we weer ontzettend veel mooie tempels die gelukkig wat rustiger zijn! We spreken met onze chauffeur af dat hij ons de dag erna om 05.00 uur komt ophalen... Don heeft me namelijk na een hele tijd kunnen overhalen om de zonsopgang te gaan zien! Na 3 uurtjes slaap (we hadden weer wat gedronken met de Canadezen) stappen we in het pikkedonker de tuk-tuk in. Met een zaklamp zoeken we een plaatsje aan het water en al gauw worden we omringd door honderden mensen, erg intiem is het dus helaas niet :P. Vanuit het pikkedonker komen heel langzaam de eerste stralen vanachter de tempel vandaan, daarna kleurt de lucht eromheen helemaal rood, prachtig! Als de zon is opgekomen laten we Angkor achter ons en gaan we weer naar ons bed haha! Als we wat bijgeslapen zijn zitten we de rest van de dag bij een restaurantje alle kaarten te schrijven die we van de kinderen hebben gekocht hier. En nu dus lekker op internet!

Morgen gaan we nog een dagje bijkomen van al het lopen en klauteren voordat we ons in de chaos van Bangkok storten!

Dagdag!

Don & Kaar